| Nohn's profileนี่คือ space ของนายนนท์ ...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
October 19 ผู้รับเหมา...ตอนที่ 1
หลังจากที่ชีวิตการศึกษาพื้นฐานที่แม่เขี้ยวเข็นจนเรียนจบ ป.ตรี มาได้ชีวิตจิงจึงเริ่มขึ้น...
จบ วิดวะ คอมฯ มาเหมือนจะดูดีในสายตาของใครๆหลายๆคน แต่โดยส่วนตัวรู้สึกเฉยๆ ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองดีอะไรมากมายเหมือนที่คนอื่นมักชม.... จบมาก็มาลองหางานทำดู ก็ทำอยู่ได้ 9วัน เป็น 9 วันที่แสนสบายแต่ต้องตื่นเช้าสักหน่อย นั่งเล่นอ่านหนังสือไปวันๆ ยังไม่ได้ลิ้มลองกับงานจิงๆจังๆ สักที โดยค.รู้สึกตอนนั้นก็เบื่อนิดๆ อยู่ในพาทิชั่นน้อยๆ มีคอมพิวเตอร์ 1 ตัว ให้มองเล่นทั้งวัน เช้าจดเย็น ทุกวันผ่านไป ... และแล้วค.ท้าทายและค.กล้าก็มาให้ทดลอง.... ให้เลือกระหว่างทำงานต่อไปได้เงินแน่ๆทุกเดือน เดือนละเกือบ 2 หมื่น กับ ทำงานอย่างเหน็ดเหนื่อย เครียด เผชิญกับปัญหาและความกดดันที่ไม่อาจคาดเดา แต่ผลกำไรภายหน้าอาจมีเป็นกอบเป็นกำ .....................หลังจากรวบรวมความกล้าหาญ และความเชื่อในพระเจ้า.... 9 วันแห่งการทำงานประจำก็หยุดลง กระโดดลงมาสู่อาชีพที่เรียกว่า..."งานรับเหมา" หรือบุคคลที่ได้ชื่อว่า "ผู้รับเหมา"...
จากคนที่ไม่รู้เรื่องก่อสร้างเลยแม้แต่นิดเดียวไม่เคยจะเข้าใจคำว่า ก่อสร้าง ว่าเป็นยังงัย ก็ถูกเตรียม และถูกปูทางให้ลงมานั่งๆนอนๆ ในไซต์งานก่อสร้าง ที่เต็มไปด้วยฝุ่น ควัน เสียง ความร้อน กับผู้ใช้แรงงานจำนวนหนึ่ง เหงื่อไหลไครย้อย ความน่าเบื่อ และอีกสารพัดต่างๆนาๆที่ได้พบเจอที่นั่น ..... พบกับคำถามของคนอีกหลายคนว่า..."จบคอม มาทำอะไรเกี่ยวกับก่อสร้างวะ !!!! " แต่ในใจยังคงมุ่งมั่นต่อไป..และเชื่อว่าวันนึงเราจะไปให้ถึงความสำเร็จ วันแล้ววันเล่าผ่านไปเห็นอะไร ก็จดจำและทำความเข้าใจ ศึกษาและหาหนังสือมาอ่านเกี่ยวกับมันมากขึ้น เรียนจากสิ่งที่เห็นบ้าง จากสิ่งที่ถูกสอนมา สะสมทีละเล็กทีละน้อย เงินที่ได้จากการจ้างให้ไปนั่งอยู่ในไซต์งานก่อสร้างก็ไม่ได้ครึ่งนึงของที่ควรจะได้จากงานเดิม...แต่มันถูกเรียกว่า "การเข้าโรงเรียน" หรือผมอยากเรียกอีกอย่างนึงว่า "มหา'ลัย ก่อสร้าง" ณ วันนั้น ผมอยู่ปี 1ในมหาลัยก่อสร้าง เมื่อไซต์งานแรกจบลง บทเรียนอีกอย่างก็เกิดขึ้น นั่นคือช่วงเวลาแห่งการรอคอย รอ รอ รอ รอ .....งานใหม่ที่จะเข้ามา รอนานจิงๆ รอแบบคนไม่มีงานทำ...อยู่อย่างยากจนที่สุด เพราะในใจไม่ต้องการจะเป็นภาระกับใครอีก อยู่อย่างประหยัดที่สุด ยากจนกว่าในสมัยเรียนหนังสือที่มีแม่คอยเอาตังยัดใส่กระเป๋าเสียอีก ...บางวันเดินออกจากบ้านไปด้วยเงินไม่กี่สิบบาท ... บทเรียนนี้เป็นบทเรียนที่โหดมากๆ มากจิงๆ ....แต่ในที่สุดเราก็ผ่านมันมาได้ (โดยพระองค์ผู้ทรงเสริมกำลังข้าพเจ้า..) จึงได้รู้ว่าบทเรียนนี้จำเป็นและสำคัญมากต่อการฝึกนิสัยการใช้จ่ายเงินสำหรับคนที่จะเป็นผู้รับเหมา...
โปรดติดตามตอนต่อไป............ อิอิ
August 26 ไม่มีอะไรในกอไผ่อะไรๆ ก็ไม่มีในกอไผ่ ................ แต่มีอะไรๆในสิ่งที่คุณฝัน
อะไรๆ ก็ไม่มีในกอไผ่ ................ แต่มีอะไรๆในสิ่งที่คุณกำลังคิด
อะไรๆ ก็ไม่มีในกอไผ่ ................ แต่มีอะไรๆในสิ่งที่คุณตั้งใจ
อะไรๆ ก็ไม่มีในกอไผ่ ................ แต่มีอะไรๆในสิ่งที่คุณวางแผน
อะไรๆ ก็ไม่มีในกอไผ่ ................ แต่มีอะไรๆในสิ่งที่คุณพยายาม
อะไรๆ ก็ไม่มีในกอไผ่ ................ แต่มีอะไรๆในสิ่งที่คุณเรียนรู้
อะไรๆ ก็ไม่มีในกอไผ่ ................ แต่มีอะไรๆในสิ่งที่คุณกำลังทำ
อะไรๆ ก็ไม่มีในกอไผ่ ................ แต่มีอะไรๆในสิ่งที่คุณแสวงหา
อะไรๆ ก็ไม่มีในกอไผ่ ................ แต่มีอะไรๆในสิ่งที่คุณมุ่งมั่น
อะไรๆ ก็ไม่มีในกอไผ่ ................ แต่มีอะไรๆในสิ่งที่คุณกำลังใช้เวลากับมันมากๆ
อะไรๆ ก็ไม่มีในกอไผ่ ................ เพราะมันไม่มีอะไรในนั้นจริงๆ
กล้าทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ แล้วจะได้ในสิ่งที่ไม่เคยได้ ทำซะ แล้วจะรู้ ..... ว่าจะได้หรือไม่ได้(เอ่าๆๆงง)
Dnohn....โทรเท่าไหร่ จ่ายเท่านั้น
คิดค่าโทรเป็นมิลลิวินาที (milisecond)
August 14 เดอะ สะตอรี่ ออฟ เต่า 2หลังจากที่ห่างหายไปนาน กับสารคดีเต่าที่ยังค้างคากันอยู่ ทำให้หลายๆคนอาจกำลังโหยหา...และวันนี้เราก็นำมาเล่าสู่กันฟังต่อ
เมื่อเต่าทั้งสี่เดินทางมาถึงบ้านผม...(มาเองม๊างง!!) ผมก็เริ่มตระเตรียมที่อยู่ให้กับมัน ที่อยู่อันแรกคือ โถดินเผาปากกลมเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ10นิ้ว ผมจัดโถให้มันโดยมีหินขนาดที่สามารถโผล่เหนือน้ำวางอยู่ตรงกลางเพื่อให้มันมีที่พัก(การเลี้ยงเต่าที่ถูกต้อง ต้องมีแผ่นดินให้มันเดินด้วยนะเพ่..เพราะมันคือสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ) และมีหินสีส้มสวยงามเล็กๆวางโรยอยู่ใต้น้ำ จะว่าไปแล้วบ้านของมันก็ดูสวยดีนะ
...แต่เจ้าเต่าสี่ตัวดูเหมือน จะไม่ชอบสิ่งที่ผมทำให้มันสักเท่าไร มันพยายามปีนขอบโถ ออกมาเพื่อต้องการดูอะไรบางอย่าง คอมันยืดได้เท่าไหร่ มันก็ยืดออกมาหมด เพื่อจะดูสิ่งที่อยู่ข้างนอก และมันทำท่าปฏิเสธบ้านที่ผมจัดฉากให้ ผมนั่งรอดูอยู่นาน เหมือนกับกำลังให้ความสนใจกับสัตว์เลี้ยงชนิดใหม่นี้มากจิงๆ 1 ชม.ก็แล้ว 2 ชม.ก็แล้ว ความไม่พอใจที่ได้อยู่ในโถดินของพวกมันยังคงดำเนินต่อไป ...
มันทำให้ผมเริ่มคิดในใจว่า "พวกมึงจะเอายังงัยเนี่ยยยยย ห๊าาาาา" สมาชิกคนนึงในบ้านแนะนำให้ลองใช้โถแก้วใส ผมรู้สึกว่าไม่ชอบ เพราะว่าดูเหมือนจะทำความสะอาดยากและไม่ค่อยคลาสสิค เมื่อวางบนโต๊ะที่บ้าน แต่เอา! ลองก็ลองฟะ และผมก็เริ่มจัดการตกแต่งบ้านหลังที่ 2 ของพวกมันเช่นเคย ตอนนี้พวกมันดูจะสงบขึ้น สำรวจไปรอบๆสักพักนึง มันก็เริ่มนิ่งคุ้นและสงบลง...
ผมเริ่มสรุปอะไรบางอย่างได้จากชีวิตเต่าอย่างนึงครับ ...นั่นก็คือ แนวสายตาของมันสามารถมองเห็นอะไรได้ไกล ที่พวกมันกระวนกระวายอยู่ในโถดินเพราะว่าพวกมันมองไม่เห็นอะไรที่ไกล ออกไปมากว่านี้แล้ว ... พอเปลี่ยนไปใช้โถแก้วใสมันได้มองเห็นอะไรที่กว้างขึ้นนั่นเอง...พอผมรู้ว่าปัญหาถูกแก้ไขผมไม่รอช้าที่จะไปหาซื้อตู้กระจกแก้วที่มีพื้นที่มากขึ้น มาสร้างบ้านหลังที่3 ให้กับพวกมัน(งบประมาณเริ่มบานปลาย..แต่มีฟามสุข)
ตอนนี้มันมีบ้านใหม่ที่กว้างขวาง มีชายหาดไว้นอนเล่นเดินเล่น หลับบ้าง พักใจบ้าง เมื่อไหร่อยากว่ายน้ำเล่นก็ว่ายได้ แหมดูชิวิตมันช่างไม่มีไรทำจิงๆ หลังจากที่ทุกอย่างเข้าที่เข้าทาง ก็มาถึงเวลาตั้งชื่อกันและว่าใครเป็นใคร แต่ละตัวมีชื่อดังนี้ครับ..Raphael, Leonardo, Michaelangelo และ Donatello แหม่ฟังดูอินเตอร์ดีนะ มันก็คือชื่อเต่าในขบวนการเต่านินจานั่นเอง...555
ลีลาของแต่ละตัวจะต่างกันออกไป แต่ละครั้งที่ผมใช้เวลาดูพวกมันดำเนินชีวิตมักจะใช้เวลาประมาณ 5-10 นาทีเป็นประจำ เพราะว่ามันจะมีอิริยาบทแปลกๆไม่เหมือนสัตว์ในตู้กระจกอื่นๆ ดูไปยิ้มไป ได้อารมณ์ไปอีกแบบ หลังจากที่เลี้ยงได้เป็นเวลา1เดือนก็รับรู้ได้เลยว่ามันตัวใหญ่ขึ้นจากวันที่ไปซื้อนิดหน่อย.. (ก็กำลังลุ้นอยู่ว่าใครจะตายก่อนกันระหว่างผม กับ เต่า) จากประสบการณ์หนึ่งเดือนทำให้เห็นพฤติกรรมดังต่อไปนี้ 1.ชอบกินอาหารตอนอยู่ในน้ำ ไม่ว่าจะเป็นอาหารเต่าหรือผักบุ้ง จะไม่เคยเห็นมันกินอะไรบนบก 2.มีความอึดในการดำน้ำ มันจะหายใจผิวน้ำและจากนั้นจะหายไปนานแสนนานใต้ผิวน้ำก่อนจะกลับขึ้นมาหายใจอีกครั้ง 3.นอนได้ทั้งบนบกและในน้ำ แต่บนบกจะหลับสบายกว่า 4.เวลาหลับบนบก ถ้ามีเพื่อนนอนอยู่ก่อนแล้ว มันมักจะปีนขึ้นไปนอนซ้อนอยู่บนกระดองเพื่อน หรือผมเรียกว่า "เต่าหัวสูง" 5.เวลาว่ายน้ำตีนทั้งสี่ทำงานประสานกันได้ดี ทำให้ทิศทางการว่ายน้ำตรงมากๆ 6.ลอยบนผิวน้ำได้โดยไม่ต้องกระดิกตัว 7.ไม่มีความสุขและจะอยู่ไม่ได้เด็ดขาด เมื่อถูกหงายกระดอง มันจะทำทุกวิถีทางเพื่อกลับมาอยู่ในตำแหน่ง stable state 8.มันไม่ได้เก่งเหมือนนินจาเต่า 9.ชอบทำหน้าตากวนตีนคนดู
นี่ก็เป็นส่วนนึงของชีวิตเต่าที่ผม นายนนท์ เลี้ยงดูมาตลอดเวลา 1 เดือนกว่า และคิดว่ายังมีอะไรที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆเกี่ยวกับชีวิตของพวกมัน ซึ่งจะมาอัพเดทให้ฟังกันเป็นระยะก็แล้วกัน... ขอบคุณแฟนๆสารคดีเต่าที่ให้ความสนใจกันมาทั้ง2ตอนนะครับ พอและๆ ไปดีกว่าง่วงแล้วล่ะ
ขอให้แข็งแรงอายุยืนนานเหมือนเต่าคร๊าบ..... August 03 เดอะ สะตอรี่ ออฟ เต่าสวัสดีครับ ผู้ที่เข้ามาอ่าน...
>ต้องบอกไว้ก่อนว่าอย่าเอาสาระอะไรมากกับผม ผมอยากพิมไรก็พิม คิดไรได้ก็พิมออกมานะ...บอกไว้ก่อน
แบบว่าช่วงนี้กำลังว่างงาน..เป็นช่วงที่กำลังรอว่าจะได้งาน(ก่อสร้าง..น่ะ)เมื่อไหร่ เพราะกำลังรอผลด้านเอกสารอยู่และไม่ค่อยมีไรทำ เวลาว่างรู้สึกว่าจะเยอะมากคับ เวลาที่เราว่างเนี่ยคุณจะรู้สึกว่า ทำไมวันๆนึงชั่งผ่านไปนานขนาดนี้ กว่าจะเที่ยง กว่าจะบ่าย กว่าจะค่ำ โอย..มันนานมากเมื่อเทียบกับสมัยเรียนมหาลัย เพราะฉะนั้น คุณๆที่มีงานประจำทำก็คงจะอยากจะว่างบ้าง หยุดนอนอยู่บ้านกันนานๆบ้าง//คือถ้าหยุดแล้วมีเงินใช้มันก็ดีนะ..แต่ถ้าไม่มีตังใช้ล่ะก็.....โดนมาแล้ว ขอบอกว่าจี๊ด!!//เอาล่ะ ..แต่ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงได้หยุดหรือไม่ได้หยุด... ระหว่างเวลาแห่งความเงียบที่ต้องอยู่บ้านผมก็เลยนึกขึ้นได้ว่าเราต้องหาไรทำแก้เซ็งซักหน่อย ... จึงนึกถึงสมัยเด็กๆที่จะขี่จักรยานไปเล่นเกมส์ที่ร้านกับพี่ชาย และเกมส์ที่ผมชอบสุดๆ เวลาไปที่ร้านก็เห็นจะเป็นเกมส์นินจาเต่า ถ้าคุณผู้อ่านพอจะมีอายุซักหน่อยคงจำกันได้ เป็นเกมส์บนเครื่องซุปเปอร์ฯ สำเนียงดนตรีประกอบในเกมส์ยังติดหูและจำได้อยู่เล้ยยยย ... ระหว่างที่เล่นก็รู้สึกว่าเจ้าเต่าที่เรากำลังควบคุมด้วยจอยสติ๊กนี้มันช่างเก่งกาจ สามารถซะเหลือเกิน กระโดดบ้าง เตะต่อย อย่างกระฉับกระเฉงบ้าง แหมมันช่างเท่ห์อย่างบอกไม่ถูก... และแล้วความคิดที่จะเลี้ยงเต่าจึงเกิดขึ้น ดังนั้นผมก็ได้เวลาออกไปค้นหาสิ่งมีชีวิตที่ว่านี้กันเลย พอดีบ้านผมอยู่ใกลักับตลาดนัดธนบุรี(สนามหลวง2) เลยเป็นที่ที่เราจะคัดตัวดาราของผมนั่นเอง เมื่อเดินไปรอบๆก็พบตลาดที่ค้าสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่พอดู และพอที่จะพบสัตว์ที่คุณๆท่านๆโปรดปรานได้ เริ่มจากการไปดูราคาเต่ากันก่อนว่าสู้ได้มั้ย ปรากฎว่าก็พอจะซื้อมาเล่นได้ จึงพักเรื่องซื้อเต่าไว้ก่อน แล้วไปเดินหาตู้กระจกเล็กๆน่ารักๆซักอัน พร้อมกับต้นไม้ปลอมน้อยๆหนึ่งต้น จากนั้นก็ไปซื้อหินสวยงามมาได้ซักจำนวนนึง แล้วจึงได้กลับไปหาเต่าผู้โชคดีที่ไม่ต้องว่ายน้ำเรียกลูกค้าไปมาอยู่ที่ร้าน ผม : พี่ เต่าตัวเท่าไร คนขาย : 80 ค่า ผม : หืมมม ... ลดให้หน่อยได้ปะ ..(ตามหลักการซื้อทั่วไป) คนขาย : เอากี่ตัวล่ะ .... (ถามประมาณการ) ผม : ซัก 4 ตัวอ่ะ .... (จะได้ครบเหมือนขบวนการเต่านินจา) คนขาย : งั้นก็คิดไปตัวละ 70 แล้วกัน ......(จิงๆซื้อมาตัวละ25 .... ล้อเล่นไม่รู้เหมือนกัน) ผม : แล้วมันกินไรอ่ะพี่ คนขาย : กินอาหารเต่า หรืออาหารปลาเนี่ยแหละ ผักบุ้ง ก็กินได้.. ผม : อ๋อ ครับๆ แล้วเลี้ยงยากมั๊ยครับ มันจะตายง่ายรึเปล่า .. แฟน(ปกติไม่ค่อยจะพูด) : พี่นนท์ เต่าเลี้ยงง่ายจะตาย ถ้าพี่เลี้ยงเต่าแล้วตายนี่ หนูว่าไม่ต้องเลี้ยงอะไรแล้วววว !!!! คนขาย : ….ยิ้ม....(กวนทีน) ผม : ……….(วัยรุ่นเซ็ง).........งั้นเอาสี่ตัวครับ เลือกตัวเก๋าๆมาด้วยนะ .... และแล้วสารคดีเต่าจึงเกิดขึ้นที่บ้านผม...
โปรดติดตามตอนต่อไป.....(หนังซีรี่..หุหุ)
July 19 คุณสมชายน้ำมันแพงงงงง...กับคุณสมชาย
555555555555 เสียงขำอันทรงพลังของผมกลับมาอีกครั้ง!!! อยากรู้มั๊ยครับทำไมน้ำมันแพง .... ผมจะบอกให้ก็ได้ เพราะน้ำมันขึ้นราคานั่นเอง หุหุ ผมขอแสดงความเสียใจกับ ทุกท่านนะครับที่กำลังใช้อุปกรณ์ที่บริโภคน้ำมัน ไม่ว่าจะเป็นรถรา หรือใช้สินค้าและบริการที่มีน้ำมันเป้นต้นทุน// ขอบอกว่า ไม่มีสินค้าและบริการอะไรบนโลกนี้ไม่ใช้น้ำมัน// สภาวะแบบนี้จะทำอย่างไรกันดี ??? ก็ตายกันเลยครับ(แล้วก็ไปเกิดเป็นชาวอาหรับ) ไม่ต้องคิดอะไรให้ปวดหัว รายได้ยังคงเท่าเดิมใช่มั๊ยครับท่าน แต่รายจ่ายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ... หดหู่มากๆ ส่วนตัวรู้สึกและคาดเดาได้ว่าใกล้จะถึงเวลาที่จะมีการเปลี่ยนระบบพลังงานที่ต้องใช้น้ำมันไปเป็นอย่างอื่นแล้ว แต่ถ้าไม่มีการเปลี่ยนไปใช้พลังงานอื่นเพื่อทดแทนและยังมีความต้องการใช้น้ำมันเหมือนเดิม ผมก็เดาว่าอีกไม่นานจะเกิดสงคราม//ผมไม่ใช้นอสสตาดามุสนะ...แต่เซ้นมันแรง// ทั้งนี้และทั้งนั้นไม่อยากจะขยายประเด็นต่อเอาเป็นว่าวันนี้ผมจะมานำเสนอยานพาหนะคู่ใจของผมตอนนี้ดีกว่า เรียกได้ว่า ทำให้ผมยิ้มได้ในช่วงเศรษฐกิจฟืดเคืองแบบนี้ มันคือรถยนต์ครับแต่ไม่ได้พิเศษตรงไหนเลย ดูจากภายนอกมันคือรถเก่าๆคันนึง สภาพโดยทั่วไปก็เก๊าเก่า ไม่ได้โก้หรูแบบใครเค้า แต่ที่มันทำให้ผมยิ้มได้ก็คือมันไม่ใช้น้ำมัน หุหุหุหุ แล้วมันใช้อะไรล่ะ ???มันใช้แก๊ซครับ มันคืออดีตแท็กซี่เก่าที่ปลดป้ายครับ มาถึงตอนนี้ผมของเปลี่ยนมาใช้คำว่า "คุณสมชาย" เป็นชื่อเรียกแทนรถผมแล้วกันนะครับ คุณสมชายตรากตรำทำงานหนักมาทั้งชีวิตเมื่อมันปลดเกษียณ สมชายถูกย้ายเข้ามาอยู่ภายใต้ความดูแลของผม ซึ่งทำหน้าที่แค่พาผมไปยังที่ต่างๆที่ต้องการ //แต่สมชายไปเที่ยวต่างจังหวัดไม่ได้เท่านั้นเอง// เป็นงานสบายๆที่สมชายทำได้ดีมาตลอด ไม่เหมือนงานเก่าที่ต้องวิ่งอยู่บนถนนทั้งวัน วันละหลายๆชั่วโมง สมชายกับผมเที่ยวเล่นไปในที่ต่างๆมาเป้นเวลาสาม-สี่เดือนแล้ว แรกๆผมมักรู้สึกว่าอายที่ไปไหนมาไหนกับสมชายเพราะสมชายแก่โคตร หล่อก็ไม่หล่อ แถมป้ายของสมชายก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นแท็กซี่เก่า หน้าผมบางทุกครั้งที่ลงจากสมชายโดยเฉพาะตอนพาสมชายเข้าไปกินอาหารในปั๊มแก๊ซ//...อาหารโปรดของสมชาย// รอบๆสมชายเต็มไปด้วยแท็กซี่ รถกระป๋อง และตุ๊ก ตุ๊ก ทุกสายตาชอบมองมาที่ผมและสมชายเสมอๆ เหมือนกับว่าเราเป็นพวกแปลกหน้า .... วันเวลาผ่านไป ราคาน้ำมันสูงขึ้นๆ ๆ ๆ ๆ ๆ จนตอนนี้ ถึง 4 ลิตร 100 กันแล้ว!!!!!! สมชายยังคงกินอาหารเดิมของมันที่ไม่เคยขึ้นราคา ผมเริ่มรู้สึกว่าต้องขอบคุณสมชายจิงๆที่ไม่ทำให้ผมต้องแบกภาระเรื่องค่าน้ำมันแพงเหมือนชาวบ้านเค้า...อยากรู้มั๊ยครับ อาหารของสมชายราคาเท่าไหร่ ................ ลิตรละ 9.50 บาทครับ ทุกครั้งที่สมชายหิว ผมพาสมชายเข้าไปกินอาหารครั้งละประมาณ 2xx บาทเท่านั้น ผมมักจะวัดเสมอว่าสมชายวิ่งได้ไกลแค่ไหน และก็ต้องประหลาดใจที่สมชายทำได้ดีมาก นั่นก็คือ ...ตกกิโลเมตร ละ 1 บาท โดยที่รถยนต์ที่ใช้น้ำมันทั่วๆไปอยู่ที่ กิโลเมตรละเกือบ 2 บาท ขึ้นไปจนถึง หลายบาท แล้วแต่ขนาดเครื่องยนต์คันนั้น ถ้าเป็นเบนซ์ก็น่าจะอยู่ที่กิโลเมตรละ 3 บาทกว่าขึ้นไป ................... แหม!!! สมชายมึงแน่มาก อยากจะบอกสมชายว่า.... "กูรักมึงงงงงงง" 55555 ตอนนี้ผมไม่อายอีกต่อไปที่จะไปเที่ยวกับสมชาย เพราะสมชายทำให้ผมมีเงินไปทำอย่างอื่นมากขึ้น ผมตั้งใจเอาไว้แล้วว่าถ้ามีตังซักก้อนจะเอาสมชายไปเข้าอู่ ทำให้งามเลย เอาให้หล่อ แต่ยังงัยก็ยังให้สมชายกินแก๊ซเป็นอาหารต่อไป เพราะจะได้ช่วยชาติประหยัดน้ำมันและประหยัดเงินในกระเป๋าผมด้วย..555 ขอบคุณพระเจ้าครับ ...สำหรับ คุณสมชาย มาดูหน้าตาสมชายกันหน่อยว่าเป็นยังงัย...ดีมะ July 03 เรื่องหนูๆ ....ค่ะป๋าขา !!!วันนี้เป็นวันดีอีกวันนึงครับที่จะมาเล่าเรื่องหนูๆให้ฟัง ...เห็นชื่อเรื่องแล้วคงจะเข้าใจไปได้ต่างๆนานา หลายคนอาจคิดว่าเป็นเรื่องใน อาบ อบ นวด หรือการอุปการะสาวๆนักศึกษา....555 แต่จะบอกว่าไม่ใช่ครับ--- อ่า!!! เศร้าอ่ะดิ สิ่งที่ผมจะนำเสนอวันนี้คือ สัตว์ตัวเล็กๆที่เรียกว่า"หนู" ผมมีประสบการณ์ใหม่ๆเกี่ยวกับหนูมาฝาก ช่วงนี้บ้านช่องที่ผมอยู่เต็มไปด้วยหนูเป็นจำนวนมาก(จะบอกว่ารกนั่นเอง) // หนูแปลผันโดยตรงกับความรกของบ้าน// ทุกวันมันจะชอบออกมาเดินเล่นวิ่งเล่นถ้าทายอำนาจแห่งรัฐอยู่เสมอๆ มันโฉบเฉี่ยวไปตามพื้น ตามซอกตามมุม ที่มันสามารถจะหากินไปได้ แรกๆไม่รู้สึกว่ามันจะเป็นปัญหากับผมสักเท่าไรนัก แต่นานไปๆชักไม่ได้การ ทุกครั้งเวลามันวิ่งไปมากลางดึก มันมักจะส่งเสียงร้องไปด้วย เสียงมันไม่เท่าไร หมาที่บ้านพอได้ยินเสียงหนูวิ่งไปมามันก็เห่าผสมโรงเข้าไปอีก//กู...ไม่ต้องนอนกันพอดี//แทบอยากจะหยิบลูกซองลั่นให้สิ้นซากทั้งหนูทั้งหมา แม่ผมมักจะคอยกำจัดพวกมันด้วยวิธีที่ผมโคตรไม่ชอบ คือการเลี้ยงโต๊ะจีนหนู จะขออธิบายสั้นๆการเลี้ยงโต๊ะจีนหนูก็คือเอาอาหารมาคลุกกับยาเบื่อ เพียงคืนเดียวเห็นผลทันตา เสียงหนูเงียบหายไป ...3 วันต่อมา กลิ่นศพของมันก็จะโชยออกมาฟ้องว่า.."กูตายแล้วนะ" ที่ผมไม่ชอบคือบางครั้งการตายของมันไม่อาจบ่งบอกตำแหน่งที่แน่นอนได้ และยากต่อการค้นหา ทำให้สมาชิกในบ้านต้องคอยค้นหา ค้นเจอก็ดีไป ค้นไม่เจอก็ดมกันจนกลิ่นหมด บางครั้งกินเวลาเป็นอาทิตย์ ต่อมามีผู้ช่วยในการค้นหาศพครับ นั่นก็คือ คุณชิโร่ สุนัขรับใช้ของผม มันจะคอยสังเกตการณ์ ตั้งแต่หนูยังมีชีวิต จนคาบศพหนูลากออกมาจากจุดซ่อนเร้น แต่มันก็ไม่อาจจะหาศพได้ครบหมด ปัญหาเรื่องกลิ่นศพก็ยังคงมีต่อไป ... ต่อมาแม่ผมได้หันมาใช้เทคโนโลยีใหม่...กาวดักหนูครับ !!! นึกในใจ..."ต่อไปนี้หมดปัญหาเรื่องกลิ่นครับผม!!" เช้ามาเห็นผลอีกเช่นเคย หนูติดกาว...คืนแรกติดตัวเดียวแต่กับดักยังใช้ได้อยู่เลยนี่หน่า จะทิ้งทั้งถาดไปพร้อมกับหนูตัวเดียว แหม..ไม่คุ้มวุ้ย//ค่าตัวพวกมึง(หนู)แพงเกินไปมั๊ง//หรือจะปล่อยให้ติดคาไว้ แล้วรอตัวอื่นมาติด มันก็ไม่ใช่ภาพที่เห็นแล้วน่ารื่นรมย์นัก จะหยิบออกก็สยอง ดิ้นดุ๊บๆๆๆ(มือห่อถุงพลาสติก) โอ้!!!! ไรกันนี่...มีอะไรอีกมั๊ยที่จะมาทำให้ชีวิตง่ายขึ้น.....(พูดยั่งกะ บริษัทให้บริการโทรศัพท์มือถือ) และแล้วมีสิ่งๆนึงที่ทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนไป...//เว่อเชียว -- คำพูดคำจา// กรงดักหนูมหัศจรรย์คร๊าบบบบบ ตื่นเต้น เร้าใจ ลุ้นระทึก วันแรก..เกี่ยวเหยื่อเสร็จ เปิดฝาวางไว้ ปรับแต่งกลไกให้พร้อม ล้างมือเสร็จ กลับมานั่งในห้องนอน ก้น(ตูด)ยังไม่ทันร้อนไม่เกิน 5 นาที โอ้พระเจ้า!! จ๊อชชชชชชชช มันเร็วมาก!!! เสียงฝาปิดกรงดังสนั่น หนูอ้วนพีเข้ามาติดอยู่ เพียงคุณหยิบกรงออกเดินไปท้ายซอย//พอดีท้ายซอยแถวบ้านเค้าสร้างบ้านให้แมวอยู่--แมวเป็นจำนวนมาก(มากจิงๆ ไม่ต่ำกว่า 20 ตัว ไม่รู้จะรักแมวไรกันนักกันหนา)// เปิดฝาออกให้เจ้าหนูตัวอ้วนไปทัศนศึกษาในบ้านหลังนั้น... ถ้ากลับออกมาได้ก็ยิ่งกว่ายอดหนูนักสู้ผู้ยิ่งใหญ่เลยทีเดียว ที่ผมทำแบบนี้ไม่ใช่ไรคับ ไม่กล้าฆ่ามันด้วยกรรมวิธีอันโหดเหี้ยม //ถึงแม้ว่าหน้าตาผมจะโหดก็ตาม// ก็เลยปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ(อันโหดร้าย)ก็แล้วกัน คืนแรกผมจับหนูได้ 4 ตัว คืนที่สอง อีก 2 ตัว ต้องบอกว่า โอ้!!!ซาร่า ทุกวันนี้ผมหลับสบายมากเลยยยย หมดปัญหาเรื่องหนูจิงๆ มันยอดมาเลย กับเวลาเพียงสองคืนเท่านั้น ..... และนี่ก็เป็นเรื่องราวการจับหนูของผม ...กับประสบการณ์ใหม่ที่คุณลองสัมผัสด้วยตัวคุณเอง วันนี้!!!! และภาพน่ารักๆของเจ้าหนูเหล่านั้น ...ขนาดติดกรงมันยังไม่เลิกกินกันเลย ... และภาพคุณชิโร่กับภรรยาและลูกๆ ...สุนัขเก็บศพของผม...
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
